Le Pharaoh — Hacksaw

პასპორტით და ფაქტით

Le Pharaoh Hacksaw Gaming-ისგან — 6x5 ბადით და 19 ფიქსირებული ხაზით, დეკლარირებული RTP 96,18% და პასპორტით „მაღალი“ ვოლატილობით. მექანიკა დგას Sticky Re-Drops-ზე, ოქროს კვადრატებზე, „კლოვერის“ მამრავლებზე, Golden Riches მონეტების კოლექციაზე, Hold & Win რეჟიმზე და ბონუსის არჩევაზე; ასევე არის ბონუსის ყიდვაც. მაქსიმალური მოგება დოკუმენტაციით — x15000: ეს თეორიული მათემატიკური ჭერია, რომელიც რეალურ თამაშში უკიდურესად იშვიათად ჩანს — პრაქტიკულად ლატარიის ტიპის მოვლენა.

შეკრებილ მონაცემებში პრაქტიკაში დაფიქსირებული მაქსიმალური მამრავლი იყო x418,9. ეს არც „ვერ მიღწევაა“ და არც სლოტის ჩავარდნა — ასეთი იშვიათი მოვლენებისთვის ნორმალური სურათია: x15000-მდე მისასვლელად საჭიროა ათეულ მილიონობით სპინის მასშტაბის შერჩევა და არა ის ათასები, რაც რეალურ თამაშში გროვდება.

ვოლატილობაზე უფრო საინტერესო სიუჟეტია: პასპორტი ამბობს „მაღალი“, მაგრამ გაცემის ფორმით — ნულების წილით, დიდი და „მშრალი“ სერიებით — ქცევა უფრო საშუალოს ჰგავს. ამასთან, ბონუსებამდე დისტანცია Le Pharaoh-ში მართლაც მაღალი ვოლატილობისკენ იხრება — ამას ქვემოთ ცალკე შევეხებით. მამრავლები, მექანიკის მიხედვით, მიბმულია ბონუს-რაუნდებსა და კოლექციურ ელემენტებზე და არა ბეის-სპინებზე — ამიტომაც არის ბონუსებს შორის „მშრალი“ ბაზა, სადაც ჩვეულებრივი სპინი იშვიათად გაძლევს რამე თვალსაჩინოს.

თამაშის ქცევის მოდელი

თუ ვუყურებთ, როგორ ლაგდება ბონუსებს შორის დისტანციები ცალკეულ ისტორიებში, ჩანს, რომ პაუზები ქაოსურად არ არის გაფანტული — ისინი ცნობად თანმიმდევრობებად იკვრება. შეგროვებულ ტალღურ ჯაჭვებში დისტანციების ზრდის (როცა პაუზები ნაბიჯ-ნაბიჯ იზრდება) მქონე ისტორიების წილი არის 100% — ანუ ეს მოდელი გვხვდება ყველა დაკვირვებულ ისტორიაში; ასეთი პროგრესიის მაგალითი: 18 → 52 → 59 → 54. „პირამიდა“ — დისტანციების ზრდა და შემდეგ შემცირება — უფრო იშვიათად დასტურდება, დაახლოებით ისტორიების მესამედში; მაგალითი: 30 → 56 → 110 → 52 → 38.

საერთო დაბრუნება ბონუსებს შორის ამავე დროს ძალიან მერყეობს ისტორიიდან ისტორიამდე — აშკარად ჩავარდნილი დღეებიდან საკმაოდ გულუხვ პერიოდებამდე. ეს არ არის სლოტის „არასტაბილურობის“ ნიშანი; ეს ციკლების ლოგიკური შედეგია: სხვადასხვა ისტორია თამაშს სხვადასხვა ფაზაში ასწრებს.

ცალკე თეორია ეხება არა პაუზებს, არამედ თავად გაცემას — დიდი და პატარა ბონუსების მონაცვლეობას: დიდი იცვლება პატარა ბონუსით, მერე ისევ დიდი, და არა ორი დიდი ზედიზედ. შეგროვილი ჯაჭვებით ეს მოდელი დადასტურდა 100% დაკვირვებულ ისტორიებში; ტიპური მაგალითი — x22 → x31 → x5 → x27 → x1 → x302. ანუ Le Pharaoh-ში პაუზების რიგიც და გადახდების რიგიც შემთხვევით „ხმაურს“ არ ჰგავს — უფრო განმეორებად სტრუქტურას, უბრალოდ ამ სტრუქტურის კონკრეტული დონეები ისტორიიდან ისტორიამდე ინაცვლებს.

სლოტის მოდელი სათამაშო „ფანჯრებით“

თეორია, რომელიც ღირს გადამოწმებად: თამაშს აქვს დღეები, როცა ფულით „აბრუნებს“ (გაცემა აჭარბებს ფსონებს — ღია ფანჯარა) და დღეები, როცა მხოლოდ „იღებს“ (დახურული ფანჯარა) — და ეს განისაზღვრება დღის ფინანსური შედეგით, არა უბრალოდ დიდი გაცემის არსებობით. ნათამაშებ დღეებში Le Pharaoh-ში ასეთი დახურული ფანჯარა აღმოჩნდა ოთხი, დახურული ფანჯრის ჩვეულებრივი სიგრძე — დაახლოებით 5 ნათამაშები დღე ზედიზედ, ხოლო ყველაზე გრძელი გაიწელა 8 ნათამაშები დღე ზედიზედ — მთელი ამ დროის განმავლობაში გაცემა ვერ ფარავდა ფსონებს.

ღია და დახურული ფანჯრის სხვაობა კარგად ჩანს დღის შედეგით: ღია დღეებში თამაში დღის ბოლოს საშუალოდ აბრუნებდა დაახლოებით 119% ფსონებიდან (ჩვეულებრივ 115–153% ზოლში), ხოლო დახურულებში — დაახლოებით 60% (30–72% ზოლში). იგივე ჩანს ბონუსებს შორის დაბრუნებითაც: ღია დღეებში ის 48–57% ფარგლებშია, დახურულებში კი ქვედა ზღვარზე ნულამდე ეშვება.

არსებობს უფრო „თხელი“ ჰიპოთეზაც — რომ დღეში ორი კი არა, სამი მდგომარეობაა: დახურული დღე (მინუსი), ღია მაგრამ ძუნწი (პლუსში გავედით, მაგრამ ბონუსებს შორის დაბრუნება არ „იჭერს“), და ღია გულუხვი (პლუსი და ერთდროულად მომატებული დაბრუნება). შეგროვებულ დღეებში მინუსიანები შესამჩნევად მეტი აღმოჩნდა, ვიდრე ძუნწი ღიები და გულუხვი ღიები ერთად — ეს წინასწარი სურათია, რომელიც უნდა დაგროვდეს, არა მკაცრი დასკვნა.

მსგავსი „ნახატის“ დღეები მართლაც გვხვდება სხვადასხვა დროს სხვადასხვა ისტორიაში — ეს ამყარებს აზრს, რომ დღე თავისთავად არის თამაშის ქცევის სამუშაო ერთეული. დღის მიხედვით ბონუსებს შორის დისტანციების მაგალითი (რეალური, არა საშუალო): 268 → 200 → 13 → 729 → 18 → 52 → 59 → 54.

მნიშვნელოვანი შენიშვნა: ეს დაკვირვებაა რეალურად ნათამაშებ დღეებზე და არა პროგნოზი. ვერ გაიგებ, ფანჯარა ახლა ღიაა თუ დახურული, დაწყებამდე; და წარსული ქცევა არ გარანტირებს, რომ ახალი დღე ძველების ნახატს გაიმეორებს.

პირველი 8 ბონუსი

იდეა ასეთია: „ცარიელ“ ისტორიაზე პირველი რვა ბონუსი თამაშის ქცევის ცალკე, დამოუკიდებელი კრიტერიუმია; და სწორედ ასეთი სტარტის წაკითხვადობის გამო კაზინოებს ეშინიათ მულტიაкаунტების — შეიძლება შექმნა ახალი პროფილი ისტორიის გარეშე, ატარო დაახლოებით ათასი სპინი და დაიჭირო პირველი ბონუსები შედარებით პროგნოზირებად დისტანციებზე.

შეგროვილი პირველი რვა ბონუსით ჩანს პოზიციების განმეორებადი სტრუქტურა: პირველი ბონუსი უფრო ხშირად მოდის 150–270 სპინის მიდამოებში, მეორე საკმაოდ გაფანტულია — ძალიან ადრეული შემოსვლიდან 10–30 სპინის მიდამოებში 200 და მეტამდე, შემდეგ კი ტალღები მონაცვლეობით აწყობენ მოკლე და გრძელ მისვლებს — მოკლე მესამე-მეხუთე პოზიციაზე, ისევ უფრო გრძელი მეექვსე-მერვეზე. თავად თანმიმდევრობა „უფრო გრძელი → უფრო მოკლე → ძალიან ადრე → ისევ უფრო გრძელი“ რეგულარულად მეორდება, თუმცა ზუსტი მნიშვნელობები ისტორიიდან ისტორიამდე ინაცვლებს.

გადახდებზე სურათი სხვაა: დიდი მამრავლები (x100-იდან) პირველი რვა ბონუსის შორის გვხვდება მხოლოდ დაახლოებით 19% შემთხვევაში. ანუ ბონუსი თითქმის აუცილებლად შევა მოსალოდნელ დისტანციაზე, მაგრამ რა ზომის იქნება — წინასწარ ვერ იტყვი: თითქმის ნულოვან გადახდებთან გვერდიგვერდ გვხვდება ერთჯერადი დიდებიც, მაგალითად x267 ან x287. ეს არის შემთხვევითი გენერაციის მუშაობა, ყოველგვარი გარანტიების გარეშე.

სპინების „კუდი“

კუდის თეორია: თუ სესია მთავრდება გრძელი „მშრალი“ სერიით ბონუსის გარეშე და შემდეგ გაქვს პაუზა თამაშში — იქნება ეს დღე, თვე თუ ნახევარი წელი, — დაბრუნების შემდეგ ბონუსი მოდის დაახლოებით 100–200 სპინის დიაპაზონში და თავად პაუზის სიგრძე ამაზე არ მოქმედებს. Le Pharaoh-ის მონაცემებში ყველაზე ხანგრძლივი დაფიქსირებული პაუზა — დაახლოებით 306 დღე, ანუ დაახლოებით ათი თვე.

დიდ ეპიზოდებზე გადამოწმება აჩვენებს, რომ კუდის თეორია მუშაობს 44,4% შემთხვევაში — ცხრა დიდი მშრალი ეპიზოდიდან დაბრუნების შემდეგ დისტანცია მიზნობრივ დიაპაზონში მოხვდა ოთხჯერ. ყველაზე ძლიერი დადასტურება: 810 სპინის მშრალი სერიის და თითქმის ორთვიანი პაუზის შემდეგ ბონუსი მაინც მოვიდა დაბრუნებიდან 81 სპინში — ანუ საჭირო დიაპაზონში. კიდევ ერთი მაგალითი: 400 სპინის მშრალი სერია და დაახლოებით 13-დღიანი პაუზა, ხოლო ბონუსი მოვიდა 48 სპინში.

ეს მიანიშნებს, რომ სლოტი რაღაც გაგებით „ინახავს“ საკუთარ მდგომარეობას — მიუხედავად იმისა, რამდენი დრო გავიდა წინა სეანსიდან, დაბრუნების შემდეგ შემდეგ ბონუსამდე დისტანცია ცნობად ჩარჩოებში რჩება. მოთამაშეს, სლოტისგან განსხვავებით, ეს ჩვეულებრივ არ ახსოვს — სწორედ ამაშია კუდების ტრეკინგის პრაქტიკული ღირებულება.

ფსონის ცვლილებაზე რეაქცია

შეგროვილ მოვლენებში, როცა საბაზო ფსონი აიწია (ბონუსის ყიდვების გათვალისწინების გარეშე) თამაშის აქტიურ ფაზაში, რეაქცია აშკარად გამოჩნდა — დაახლოებით 76% შემთხვევაში დაბრუნება ფსონის აწევის შემდეგ უფრო ძლიერად იცვლებოდა, ვიდრე ამის ახსნა დღის ფონით შეიძლებოდა; და მხოლოდ 24% შემთხვევაში ცვლილება ნულთან ახლოს იყო.

ამასთან, ძვრა აშკარად ნეგატიურია: 67% შემთხვევაში დაბრუნება ფსონის აწევის შემდეგ უარესი ხდებოდა, ვიდრე აწევამდე იყო, და მხოლოდ 10% — უკეთესი. ანუ Le Pharaoh-ში ფსონის აწევა საშუალოდ თამაშს პლუსში არ მიჰყავს — ეს უფრო სიგნალია, რომ აქტიური ფაზის შუაში არ ღირს ფსონის მკვეთრი „დაჩქარება“, თუ ვმსჯელობთ დაკვირვებული ქცევით და არა რეკომენდაციად.

განულების წერტილი და კაზინოს წილი

თამაშის შეგრძნება ასეთია: წახვედი მინუსში, ორი ბონუსი ნაწილობრივ აბრუნებს ბანკროლს, აგრძელებ — ჩავარდნა ღრმავდება, ისევ მოდის გაცემები, მაგრამ უკვე ნაკლებს აბრუნებს, ვიდრე მანამდე წაიღო. ყოველი შემდეგი უკუსვლა ცოტათი ნაკლებს ფარავს წინას — ასე ნელ-ნელა, ტალღებით, ბანკროლიც იფიტება, მაშინაც კი, როცა გეჩვენება, რომ გაცემები „რეგულარულად“ მოდის.

ჩვეულებრივ მოთამაშეს ფიზიკურად არ შეუძლია ასობით ათასი ან მილიონი სპინის დატრიალება, რომ საკუთარ დისტანციაზე დაინახოს დეკლარირებული RTP 96,18%. საშუალო ტემპით დაახლოებით 2 წამი თითო სპინზე, მილიონი სპინი — უწყვეტი თამაშის წლებით იზომება, ყველაზე სწრაფ ტემპზეც კი. ამიტომ მოკლე დისტანცია და პასპორტით მითითებული RTP — უბრალოდ სხვადასხვა მასშტაბია; და ის წილი, რასაც სლოტი თითო დატრიალებაზე „იტოვებს“, უფრო ადრე და უფრო მკაფიოდ იგრძნობა, ვიდრე თეორიული „გალაგება დიდ დისტანციაზე“.

შეგროვილ სესიებში შესამჩნევი პლუსი (პიკი დაახლოებით 82 ფსონი) ტიპურ სესიაში დნება დაახლოებით 121 ფსონის ბრუნვის შემდეგ — მუდმივ ფსონზე ეს არის დაახლოებით 384 სპინი. ანუ დაჭერილი პლუსი არ „ცოცხლობს“ მითიურ ასობით ათას სპინს; მას აქვს საკმაოდ ხილული დისტანცია, რის შემდეგაც დნობის ტენდენცია აქვს. პლუსიან სესიების 40% შემთხვევაში პლუსი საბოლოოდ სრულად ბრუნდებოდა უკან; დანარჩენებში დროულად გაჩერება ხერხდებოდა. იმის მიხედვით, რამდენად სწრაფად დნება პიკი იმ წილთან შედარებით, რასაც სლოტი მთლიანობაში იღებს, მთავარი მიზეზი სწორედ ეს წილია და არა RTP-ის რომელიმე ერთჯერადი მკვეთრი ჩავარდნა.

ციკლები, სერიები და პიკები

იდეა ორფენიან სტრუქტურაშია: რამდენიმე ბონუსი ზედიზედ (ჩვეულებრივ ორიდან ათამდე) წვრილმანებისა და ნულების გავლით იკვრება სერიად, რომელიც იკეტება დაახლოებით x100 ხაზით (დიაპაზონი x90–110), რის შემდეგაც მოდის უკუსვლა დაბალ მამრავლებზე. ხოლო ციკლი — ერთი ან რამდენიმე ასეთი სერიაა, რომელიც სრულდება მკვეთრი პიკით x200-დან ზემოთ; ასეთი პიკის შემდეგ იწყება ახალი ციკლი.

Le Pharaoh-ის მონაცემებში სერიის საშუალო სიგრძე — დაახლოებით ოთხი ბონუსი დამხურავ ხაზამდე x100. დახურული ციკლების მიხედვით ერთ ციკლზე ჩვეულებრივ მოდის ერთი ასეთი სერია საბოლოო პიკამდე. ერთ-ერთ დაფიქსირებულ ციკლში სერია იყო 63,1 — 53,0 — 78,0 — 41,0 — 192,2 და დასრულდა პიკით x287; მეორე ციკლი უფრო მოკლეა — ორი მამრავლი (85,9 და 200,8), სადაც მეორე ციფრი თავად გახდა საბოლოო პიკი.

მნიშვნელოვანი შენიშვნა: ისტორიაში შესვლის წერტილი ყოველთვის უცნობია — დაკვირვების პერიოდის მიღმა არსებული წინა პიკები არ ჩანს, და ისტორიის „დაწყებაში“ მოხვედრა ფაქტობრივად უკვე მიმდინარე ციკლის შუაში მოხვედრაა. ამიტომაც ახალბედა, ცარიელი ისტორიით, რომელმაც ადრე დაიჭირა დიდი მამრავლი, უფრო მეტად უბრალოდ მოხვდა არაპროგნოზირებად შესვლის წერტილში და არა „გაშიფრა“ კანონზომიერება. შედარებით გამეორებადად რჩება არა გადახდის ზომა და არა პოზიცია ციკლში, არამედ სპინების რაოდენობა პირველ ბონუსებამდე — ეს ცალკე მოდელია, ზემოთ განხილული.

სპინების რიტმი

აქტიურ დღეებში (როცა თამაშმა საბოლოოდ „დააბრუნა“) პლუსი საშუალოდ ყოველ 8-ე სპინზე მოდის, მშრალი სერიები უფრო მოკლეა — ამ მონაკვეთებში მაქსიმუმი აღწევდა 56 სპინს ზედიზედ მოგების გარეშე, ხოლო პლუსის მერე პლუსი ხდება 13% შემთხვევაში.

პასიურ დღეებში რიტმი აქტიურს ჰგავს პლუსების სიხშირით, მაგრამ აქ უფრო მნიშვნელოვანია სხვა: სლოტი ხშირად „იჭერს“ RTP-ს დისტანციაზე — ბანკროლი ას-ორას სპინზე შესამჩნევად არ ჯდება, მიდის ნულებისა და მცირე დაბრუნებების მონაცვლეობა ღრმა ორმოს გარეშე. ნულების წილი აქ დაახლოებით 69%-ია, რაც თამაშის საერთო სურათთან ახლოს დგას.

ნეგატიურ დღეებში (როცა თამაში „იღებს“) მშრალი სერიები მნიშვნელოვნად გრძელდება — მაქსიმუმი აღწევს 110 სპინს ზედიზედ მოგების გარეშე, იმ სპინების წილი, რომლებმაც ფსონი მთლიანად ვერ დააბრუნა, ოდნავ უფრო მაღალია — თითქმის 89%, ხოლო პლუსის მერე პლუსი ხდება ოდნავ უფრო ხშირად, ვიდრე სხვა ფაზებში (14,5%), მაგრამ თავად პლუსები მთლიანობაში სიტუაციას უფრო იშვიათად „არჩენს“. სპინების თანმიმდევრობის ტიპური დასაწყისით თუ ვიმსჯელებთ, ხასიათი ასეთია — რამდენიმე ნული ზედიზედ, მერე ფსონზე დაბალი სპინი, ისევ ნულების სერია და მხოლოდ შემდეგ იშვიათი პლუსი.

რამდენად ხშირად შედის ბონუსი

აქ „ტიპური პაუზის“ საშუალო მნიშვნელობაზე ყურებას აზრი ნაკლებად აქვს — უფრო მნიშვნელოვანია, როგორ იკვრება პაუზები თანმიმდევრობებად. Le Pharaoh-ში ეს მკვეთრად ჩანს: დისტანციები საფეხურებად იზრდება (მაგალითად 18 → 52 → 59 → 54 — თანდათან ზრდა), ხოლო სხვა მონაკვეთებში პირიქით, მაღალი მნიშვნელობებიდან დაბლებისკენ ჩამოდის (469 → 133 → 120 → 10). არის პირამიდული ნახატიც, როცა დისტანცია ჯერ იზრდება და მერე იკლებს ერთ სერიაში (30 → 56 → 110 → 52 → 38).

ამ პაუზების „დონე“ კი ისტორიებს შორის თვალსაჩინოდ განსხვავდება: სადღაც მთელი ნაკრები რამდენიმე ასეულ სპინში ჯდება, სადღაც კი ერთ-ერთი პაუზა თითქმის ათასამდე იწელება. საერთო იდეა — არა ერთი ფიქსირებული პაუზა, არამედ ტალღის ცნობადი ფორმა, რომლის კონკრეტული ზომები ყოველ ჯერზე განსხვავებულია.

სპინების ქცევა

სპინების აბსოლუტური უმრავლესობა — 71% — საერთოდ არაფერს იძლევა, კიდევ 17,5% აბრუნებს რაღაცას ფსონზე ქვემოთ. ჯამში თითქმის 88,5% ყველა დატრიალებისა ფსონს მთლიანად ვერ აბრუნებს — ეს არის ბანკროლის ნელი „წვა“ ბაზაზე. მხოლოდ 11,5% სპინები აღწევს მაინც ფსონის დონეს ან ზემოთ.

ამასთან, მთლიანი დაბრუნების თითქმის მეოთხედი (23,4%) მოდის იშვიათ დიდ გაცემებზე — ანუ ამ თამაშში პლუსის მთავარი იმედი არა თანაბარ წვრილ „წვეთოვან“ დაბრუნებაზეა, არამედ ცალკეულ ნახტომებზე, რომლებიც იშვიათია, მაგრამ შესამჩნევად ფარავს ჩვეულებრივი სპინების წვლილს.

დიდი გაცემები

დიდი მოვლენების სიმჭიდროვე (x15 და ზემოთ) მთლიან თამაშზე დაბალია — დაახლოებით 0,9 100 სპინზე, ანუ საშუალოდ რაღაც თვალსაჩინო გვხვდება დაახლოებით ერთხელ 110 სპინში. მაგრამ ეს მაჩვენებელი ერთგვაროვანი არ არის: ღია (აქტიურ) დღეებში დიდი მოვლენების სიმჭიდროვე ადის 1,16-მდე 100 სპინზე, ხოლო დახურულ (ცარიელ) დღეებში თითქმის ორჯერ ეცემა — 0,65-მდე 100 სპინზე. ეს მონაცემებით დადასტურებული არათანაბრობაა და არა უბრალოდ საერთო საშუალო.

თამაშში დაფიქსირებული ყველაზე დიდი გაცემაა x418,9, რომელიც მოვიდა 228 სპინის დისტანციის შემდეგ; კიდევ ერთი შესამჩნევი პიკია x287 თითქმის ექვსასი სპინის პაუზის შემდეგ. ასეთი ეპიზოდები უსვამს ხაზს, რამდენად არათანაბრად არის განაწილებული დაბრუნება: გრძელი მშრალი პერიოდების გვერდით შეიძლება იდგეს ერთჯერადი დიდი მისვლები, რომლებიც სესიის სურათს რადიკალურად ცვლის.

დღის „მომატყუებელი სტარტის“ შემოწმებამ აჩვენა, რომ თითოეული დღის სესიის პირველ დაახლოებით 200 სპინში დიდი მოვლენები ოდნავ მეტია, ვიდრე დღის დარჩენილ ნაწილში (1,38 1,02-ის წინააღმდეგ 100 სპინზე), მაგრამ სხვაობა აქ ვერ აღწევს იმ ზღვარს, რასაც სისტემურ „გაჩქარებად“ ჩავთვლიდით სტარტზე. სხვაგვარად რომ ვთქვათ, გავრცელებული შეგრძნება, თითქოს სლოტი სწორედ დღის დასაწყისში „იქოქება“, აქ თვალსაჩინო სტატისტიკურ დადასტურებას ვერ იღებს — თამაშზე დასკვნა დღის პირველ ორას სპინზე თითქმის ისეთივე მშვიდად შეიძლება, როგორც დანარჩენ დისტანციაზე.

ვოლატილობა

გადახდების ზომით Le Pharaoh-ის ვოლატილობა უფრო საშუალოა: განსხვავება ჩვეულებრივ სპინსა და იშვიათ დიდს შორის შესამჩნევია, მაგრამ არა უკიდურესი — და ეს არ ემთხვევა პასპორტის ნიშნულს „მაღალი“. მაგრამ ბონუსამდე დისტანციით სურათი სხვაა: აქ ვოლატილობა მაღალია და ამას არა ერთი შემთხვევა, არამედ განმეორებადი ნიშანი ამტკიცებს — ისტორიების 57%-ში ფიქსირდებოდა შესვლები 600 სპინიდან და ზემოთ, ხოლო რეკორდული პაუზა მივიდა 941 სპინამდე.

ეს ნიშნავს, რომ Le Pharaoh-ში მოთამაშისთვის უფრო მნიშვნელოვანია მზადება არა იმდენად შესაძლო მოგების ზომაზე (ის ზომიერია პასპორტის ჭერთან შედარებით), რამდენადაც იმაზე, რომ ბონუსამდე „დაცდას“ შეიძლება ბანკროლი მნიშვნელოვნად მეტიც დასჭირდეს — აქ მრავალ ასეულ სპინზე ერთი დიდი გაცემის გარეშეც შესვლები არ არის იშვიათობა, არამედ თამაშის სისტემური თვისება.

დღის არათანაბრობა ამ სურათს კიდევ ამძაფრებს: სათამაშო „ფანჯრები“ რეალურად არსებობს და ერთი მოკლე სესიის მიხედვით მიღებული შთაბეჭდილება შეიძლება რადიკალურად განსხვავდებოდეს სხვა დღის გამოცდილებისგან — ღია დღეებში თამაში უფრო გულუხვია როგორც საბოლოო შედეგით, ისე ბონუსებს შორის დაბრუნებით; დახურულში — აშკარად უფრო „მშრალი“.

დასკვნა

Le Pharaoh — თამაშია „მშრალი“ ბაზით (დაახლოებით 71% ცარიელი სპინი) და მკაფიო აქცენტით იშვიათ დიდ გაცემებზე, რომლებიც ქმნის მთლიანი დაბრუნების თითქმის მეოთხედს. ისტორიიდან ისტორიამდე ბონუსებს შორის საერთო ტონუსი ძლიერ განსხვავდება — სადღაც 60%-ის ახლოს დგას, სადღაც 40%-მდე ეცემა — მაგრამ ეს ქაოსი არ არის; ეს ციკლურობის შედეგია: თამაში გადის ღია და დახურული ფანჯრების ფაზებს, რომლებიც ცალკეული სათამაშო დღის დონეზე მეორდება.

ბონუსებს შორის პაუზები შემთხვევით არ ლაგდება, არამედ ცნობად ტალღებად — ზრდებად, კლებებად, პირამიდებად — თუმცა ამ ტალღების კონკრეტული დონეები ყოველ ჯერზე განსხვავებულია. დისტანციით ვოლატილობა მაღალია: 600 და 900 სპინზეც გადაცდენები რეგულარულად ჩანს სხვადასხვა ისტორიაში; ხოლო გადახდის ზომით ის უფრო საშუალოა — ჩვეულებრივ და დიდ სპინს შორის სხვაობა აშკარაა, მაგრამ ექსტრემალური ნახტომების გარეშე.

ფსონის დეკლარირებული აწევა ამ თამაშში საშუალოდ სურათს არ აუმჯობესებს — უმეტეს შემთხვევაში ფსონის აწევის შემდეგ დაბრუნება ქვეითდება. ხოლო „კუდის“ თეორიაც და პირველი რვა ბონუსის მოდელიც აჩვენებს, რომ Le Pharaoh-ში ბონუსამდე დისტანცია ბევრად უფრო სტაბილური ორიენტირია, ვიდრე თავად გადახდის ზომა.